Zaloguj się
Cytuj

"Pieśń [18.] O miłości swojej ku Chrystusowi Panu"

Źródło: tei.nplp.pl
Cytowany dokument: Pieśń [18.] O miłości swojej ku Chrystusowi Panu, Benisławska Konstancja
Data aktualizacji: 4 czerwiec, 2018
Od miłości Twojej mdleję
i nie pierwej orzeźwieję,
aż mi, Jezu piękny, siebie
dasz obaczyć twarz w twarz w niebie.

Pociesz, proszę, duszę moję,
pokaż jej oblicze Twoje.
Uczyń mię błogosławioną
źrzenicą ku mnie skłonioną.

Nie broń dla mnie tej słodycze
pocałować w Twe oblicze.
Wszak Ty jesteś z łaski swojej
Oblubieńcem duszy mojej.

Ciebie szuka z łzami ona
i z wzdychaniem, utęskniona,
Ciebie wzywa nieprzestannie:
"O, gdzie jesteś, drogi Panie?".

Ty nie możesz ją zaiste
nienawidzieć, Jezu Chryste,
którą krwią Twą odkupiłeś,
a miłością ustrzeliłeś.

Czem więc jeszcze do tej doby,
ach, nie widzę Twej osoby?
Ach, ach, czemu moje wota,
moje modły wiatr rozmiotą?

Lecz choć miłość Twa dopiéka
w dzień i w nocy miłośnika,
choć miłośną mą duszycę
wędzą niejakieś tęsknice,

wszakże-ć kochać nie przestanie,
by jej umrzeć przyszło, Panie.
Śmierć z miłości, Jezu, Twojej
za najsłodsze życie stoi.