Zaloguj się
Pokaż ingerencje edytorskie Pokaż poprawki autorskie Pokaż nieustalone/nieczytelne
26. I.
Kochany Leszku!
1. Do p. Józefa BiałasiewiczaNawiązanie z nim kontaktu dotyczyło z pewnością idei wydania wierszy zebranych Wierzyńskiego, która zrodziła się zimą 1955 r. w środowisku emigracji chicagowskiej, a jej głównymi animatorami byli poeci Zbigniew Chałko i Jan Leszcza oraz redaktor Białasiewicz; tom ukazał się w 1959 r. Szerzej na ten temat zob. B. Dorosz, O niektórych problemach wydania „Poezji zebranych”, w: taż, Nowojorski pasjans, dz. cyt., s. 380–392. napisałem. Adres: 1165 Milwaukee Ave, Chicago, Illinois.
2. Jaki jest adres krawca, o którym marzę?
3. Nie wiem, czy Ci wspominałem, że o dorobku pisarzy emigr[acyjnych] mówiłem niedawno w moim Liście z Am[eryki]W tomie Wierzyńskiego Pamiętnik poety nie ma tekstu na ten temat; można go odnaleźć w zachowanych w maszynopisie (w archiwum poety w Bibliotece Polskiej w Londynie) pogadankach, które nie weszły do książki. Audycja (nr 38) zatytułowana była Pisarze emigracyjni śród obcych i punktem wyjścia do rozważań było przekonanie, że aby zainteresować świat Polską i jej problemami, trzeba „pisać rzeczy tak dobre, żeby weszły nie tylko pod skórę świata, lecz w jego krew i serce”. Następnie wymienione zostały publikacje „sowietoznawcze”, tu przede wszystkim Inny świat Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, określona mianem „arcydzieła”, a w dalszej kolejności Zniewolony umysł i Objęcie władzy (takiego tytułu użył Wierzyński; w rzeczywi- stości chodzi o Zdobycie władzy, wyd. Paryż 1955) Czesława Miłosza. Wśród zauważonych w świecie zachodnim polskich powieści znalazły się – według Wierzyńskiego – Krauzowie Herminii Naglerowej i Leśnik Marii Kuncewiczowej. Osobną uwagę poświęcił poeta twórczości Jerzego Pietrkiewicza, wobec którego „niezwykle życzliwe opinie krytyki angielskiej roją się od porównań z Józefem Conradem”; rozwinął też wątek studiów polonistycznych w Ameryce, podkreślając osiągnięcia w tej dziedzinie Wacława Lednickiego, Wiktora Weintrauba, Olgi Scherer-Wirskiej, Manfreda Kridla, Zbigniewa Folejewskiego, zapowiedział przy tym, że „lada dzień ma się ukazać po francusku i angielsku praca Lechonia o Mickiewiczu”. Na koniec przypomniał pionierskie prace historyków na emigracji, zwłaszcza Oskara Haleckiego i Mariana Kukiela. Wspomniał o tym Wierzyński zapewne w związku z planowaną na ten temat audycją Głosu wolnych pisarzy, której żadnych śladów nie ma w Dzienniku Lechonia. Według Lechosława Gawlikowskiego 8 lutego 1956 r. odbyła się jednak audycja „o literaturze emigracyjnej po angielsku” i było to „omówienie dorobku emigracji w dziedzinie przekładów literatury polskiej na angielski oraz prac pisanych przez autorów polskich po angielsku”, w którym uczestniczyli Lechoń, Wierzyński i Wittlin; zob. L. Gawlikowski, Pracownicy Radia Wolna Europa, dz. cyt., s. 842–843.. Piszę Ci to, żeby nie było konfuzji. Powiedz o tym Wagnerowi.
4. O Ważyku piszą teraz w Polsce: Jaki Bęcwalskich ołtarzyk? Anders, Miłosz i WażykFraszka jest zapewne nawiązaniem do postaci Augusta Bęc-Walskiego, groteskowego reakcjonisty, bohatera historyjek rysunkowych publikowanych przez wiele lat w tygodniku „Przekrój”, powołanego do życia przez grafika i satyryka Karola Ferstera (podpisywał rysunki pseudonimem „Charlie”)..
Ściskam Cię mocno i czekam na krawca.
Kazimierz
Wszystkie
Osoba
Białasiewicz Józef (1)
Lechoń Jan (1)
Wagner Karol właśc. Karol Pieńkowski (1)
Ważyk Adam właśc. Adam Wagman (1)
Wierzyński Kazimierz (1)

Publikacja

Informacje bibliograficzne

List pisany granatowym atramentem na papierze listowym z nadrukiem: P.O. Box 525 // Sag Harbor, L.I., N.Y.; na zachowanej kopercie data stempla pocztowego: JAN 29, 1956, co oznacza, że list był wysłany trzy dni po napisaniu; adresat: Mr. Jan Lechon // 505 East 82nd Str. // New York, N.Y.; nadawca: P.O. Box 525 // Sag Harbor, L.I., N.Y.

Język:

pl

Oryginał

Data utworzenia: 2018-09-30 18:10:38
26. I.
Kochany Leszku!
1. Do p. Józefa BiałasiewiczaNawiązanie z nim kontaktu dotyczyło z pewnością idei wydania wierszy zebranych Wierzyńskiego, która zrodziła się zimą 1955 r. w środowisku emigracji chicagowskiej, a jej głównymi animatorami byli poeci Zbigniew Chałko i Jan Leszcza oraz redaktor Białasiewicz; tom ukazał się w 1959 r. Szerzej na ten temat zob. B. Dorosz, O niektórych problemach wydania „Poezji zebranych”, w: taż, Nowojorski pasjans, dz. cyt., s. 380–392. napisałem. Adres: 1165 Milwaukee Ave, Chicago, Illinois.
2. Jaki jest adres krawca, o którym marzę?
3. Nie wiem, czy Ci wspominałem, że o dorobku pisarzy emigr[acyjnych] mówiłem niedawno w moim Liście z Am[eryki]W tomie Wierzyńskiego Pamiętnik poety nie ma tekstu na ten temat; można go odnaleźć w zachowanych w maszynopisie (w archiwum poety w Bibliotece Polskiej w Londynie) pogadankach, które nie weszły do książki. Audycja (nr 38) zatytułowana była Pisarze emigracyjni śród obcych i punktem wyjścia do rozważań było przekonanie, że aby zainteresować świat Polską i jej problemami, trzeba „pisać rzeczy tak dobre, żeby weszły nie tylko pod skórę świata, lecz w jego krew i serce”. Następnie wymienione zostały publikacje „sowietoznawcze”, tu przede wszystkim Inny świat Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, określona mianem „arcydzieła”, a w dalszej kolejności Zniewolony umysł i Objęcie władzy (takiego tytułu użył Wierzyński; w rzeczywi- stości chodzi o Zdobycie władzy, wyd. Paryż 1955) Czesława Miłosza. Wśród zauważonych w świecie zachodnim polskich powieści znalazły się – według Wierzyńskiego – Krauzowie Herminii Naglerowej i Leśnik Marii Kuncewiczowej. Osobną uwagę poświęcił poeta twórczości Jerzego Pietrkiewicza, wobec którego „niezwykle życzliwe opinie krytyki angielskiej roją się od porównań z Józefem Conradem”; rozwinął też wątek studiów polonistycznych w Ameryce, podkreślając osiągnięcia w tej dziedzinie Wacława Lednickiego, Wiktora Weintrauba, Olgi Scherer-Wirskiej, Manfreda Kridla, Zbigniewa Folejewskiego, zapowiedział przy tym, że „lada dzień ma się ukazać po francusku i angielsku praca Lechonia o Mickiewiczu”. Na koniec przypomniał pionierskie prace historyków na emigracji, zwłaszcza Oskara Haleckiego i Mariana Kukiela. Wspomniał o tym Wierzyński zapewne w związku z planowaną na ten temat audycją Głosu wolnych pisarzy, której żadnych śladów nie ma w Dzienniku Lechonia. Według Lechosława Gawlikowskiego 8 lutego 1956 r. odbyła się jednak audycja „o literaturze emigracyjnej po angielsku” i było to „omówienie dorobku emigracji w dziedzinie przekładów literatury polskiej na angielski oraz prac pisanych przez autorów polskich po angielsku”, w którym uczestniczyli Lechoń, Wierzyński i Wittlin; zob. L. Gawlikowski, Pracownicy Radia Wolna Europa, dz. cyt., s. 842–843.. Piszę Ci to, żeby nie było konfuzji. Powiedz o tym Wagnerowi.
4. O Ważyku piszą teraz w Polsce: Jaki Bęcwalskich ołtarzyk? Anders, Miłosz i WażykFraszka jest zapewne nawiązaniem do postaci Augusta Bęc-Walskiego, groteskowego reakcjonisty, bohatera historyjek rysunkowych publikowanych przez wiele lat w tygodniku „Przekrój”, powołanego do życia przez grafika i satyryka Karola Ferstera (podpisywał rysunki pseudonimem „Charlie”)..
Ściskam Cię mocno i czekam na krawca.
Kazimierz