Zaloguj się
Pokaż ingerencje edytorskie Pokaż poprawki autorskie Pokaż nieustalone/nieczytelne
„Warum” SchumannaNawiązanie do tytułu jednej z kompozycji fortepianowych Roberta Schumanna (1810–1856), pt. Warum (z cyklu Fantasiestücke op. 12 no 3), znanego również jako autor wielu kameralnych pieśni, które mają na ogół charakter poufnych zwierzeń.
Dlaczego ptaki umilkły, listeczki opadły i wiatry lute wieją,
Dlaczego słonko nie świeci, nie świeci uśmiechem ani
złotą nadzieją,
Dlaczego pusto na polach, pusto na drogach i w mgle się
gubi ścieżka?
Bo jesień? Bo smutna jesień? Nie! Bo nie ma przy Tobie
Leszka.
Bo Lesio z innymi. Bo Lesio zapomniał! Bo Lesio nie
pisze!
Tobie zostawił smutek, samotność i opuszczenia ciszę.
Bo nie pocieszy, bo nie utuli – w pieszczotach skąpy,
oszczędny,
Dla Ciebie ta pustka, te wiatry lute i smutek, smutek obłędny,
Dla Ciebie tylko wspomnienia, że kiedyś inaczej, inaczej
było,
Wspomnienia, od których serce niekiedy jeszcze drgnie
pod mogiłą,
Pod ciemną mogiłą, a tej mogiły brzozy płaczące strzegą
I serce tam kwili i marzy, i szepce: dlaczego, dlaczego,
dlaczego?
Joachim Olejniczak (Pumport, Conn.)
(wnuk A. Asnyka)Cały podpis jest żartobliwą mistyfikacją – włącznie z nieistniejącą miejscowością Pumport w stanie Connecticut; ang. pumport: tryskać.
W listopadzie 1949.
Wszystkie
Osoba
Lechoń Jan (4)

Publikacja

Miejsce w katalogu

Informacje bibliograficzne

Tekst pisany niebieskim atramentem na kartce pocztowej; data stempla pocztowego: Nov. 21, 1949; adresat: Mr. Jan Lechon // c/o Mrs. Marburg and Lehmann // 514 West 114 Street // New York, N.Y.; na odpisie maszynopisowym notatka ołówkiem ręką Haliny Wierzyńskiej: „XI. 1949”.

Język:

pl

Oryginał

Data utworzenia: 2018-02-06 19:59:43
„Warum” SchumannaNawiązanie do tytułu jednej z kompozycji fortepianowych Roberta Schumanna (1810–1856), pt. Warum (z cyklu Fantasiestücke op. 12 no 3), znanego również jako autor wielu kameralnych pieśni, które mają na ogół charakter poufnych zwierzeń.
Dlaczego ptaki umilkły, listeczki opadły i wiatry lute wieją,
Dlaczego słonko nie świeci, nie świeci uśmiechem ani
złotą nadzieją,
Dlaczego pusto na polach, pusto na drogach i w mgle się
gubi ścieżka?
Bo jesień? Bo smutna jesień? Nie! Bo nie ma przy Tobie
Leszka.
Bo Lesio z innymi. Bo Lesio zapomniał! Bo Lesio nie
pisze!
Tobie zostawił smutek, samotność i opuszczenia ciszę.
Bo nie pocieszy, bo nie utuli – w pieszczotach skąpy,
oszczędny,
Dla Ciebie ta pustka, te wiatry lute i smutek, smutek obłędny,
Dla Ciebie tylko wspomnienia, że kiedyś inaczej, inaczej
było,
Wspomnienia, od których serce niekiedy jeszcze drgnie
pod mogiłą,
Pod ciemną mogiłą, a tej mogiły brzozy płaczące strzegą
I serce tam kwili i marzy, i szepce: dlaczego, dlaczego,
dlaczego?
Joachim Olejniczak (Pumport, Conn.)
(wnuk A. Asnyka)Cały podpis jest żartobliwą mistyfikacją – włącznie z nieistniejącą miejscowością Pumport w stanie Connecticut; ang. pumport: tryskać.
W listopadzie 1949.