Zaloguj się
Pokaż ingerencje edytorskie Pokaż poprawki autorskie Pokaż nieustalone/nieczytelne
Codziennie leci kartkaPoprzednie przesyłki Wierzyńskiego adresowane do Lechonia nosiły daty: 12, 14, 15, 16 i 17 marca., jak ptaszek drży wiosenny,
Codziennie śpiewa: Leszku, Leszku wysokopienny,
Chłopaczku nasz, pacholę, pieśniarzu i wróżbito,
Dlaczego aż w New Yorku gniazdeczko Ci uwito,
Dlaczego nie tu z nami, śród swoich pól i łanów,
Gdzie wznieślibyśmy w górę kielichy roztruchanówRoztruchan (tur. tustahan – misa) – duży, ozdobny kielich, zazwyczaj srebrny, w kształcie zwierzęcia, służący do wznoszenia toastów i dekorowania stołów, popularny od XVI do XVII w.,
Gdzie pieśnią i weselem dzień czcilibyśmy święty,
Józefa, Jana, LeszkaLeszek i Józef to metrykalne imiona poety (otrzymane na chrzcie), Jan – imię z przyjętego pseudonimu artystycznego. , naszego Podbipięty,
Naszego Batorego – ach, króla i kochanka,
Niech dzwoni pieśń, ostroga, niech dzwoni dolar, szklanka.
Niech żyje Jan i Lechoń, przyjaciel i poeta
Z Paryża i z New Yorku, a przede wszystkim z FRETA
Wszystkie
Miejsce
Nowy Jork (2)
Paryż (1)
ul. Freta (1)
Osoba
Batory Stefan król polski (1)
Lechoń Jan (1)
Podbipięta (1)

Publikacja

Miejsce w katalogu

Informacje bibliograficzne

Tekst pisany czarnym atramentem na kartce pocztowej; data stempla pocztowego: MAR 18, 1950; adresat: Mr. Jan Lechon // c/o Mrs. Marburg // 514 West 114th St. // New York, N.Y.; nadawca: P.O. Box 525 // Sag Harbor, N.Y.; na odpisie maszynopisowym notatka ołówkiem ręką Haliny Wierzyńskiej: „około 19 marca”.

Język:

pl

Oryginał

Data utworzenia: 2018-03-02 18:48:09
Miejsce utworzenia: Sag Harbor
Codziennie leci kartkaPoprzednie przesyłki Wierzyńskiego adresowane do Lechonia nosiły daty: 12, 14, 15, 16 i 17 marca., jak ptaszek drży wiosenny,
Codziennie śpiewa: Leszku, Leszku wysokopienny,
Chłopaczku nasz, pacholę, pieśniarzu i wróżbito,
Dlaczego aż w New Yorku gniazdeczko Ci uwito,
Dlaczego nie tu z nami, śród swoich pól i łanów,
Gdzie wznieślibyśmy w górę kielichy roztruchanówRoztruchan (tur. tustahan – misa) – duży, ozdobny kielich, zazwyczaj srebrny, w kształcie zwierzęcia, służący do wznoszenia toastów i dekorowania stołów, popularny od XVI do XVII w.,
Gdzie pieśnią i weselem dzień czcilibyśmy święty,
Józefa, Jana, LeszkaLeszek i Józef to metrykalne imiona poety (otrzymane na chrzcie), Jan – imię z przyjętego pseudonimu artystycznego. , naszego Podbipięty,
Naszego Batorego – ach, króla i kochanka,
Niech dzwoni pieśń, ostroga, niech dzwoni dolar, szklanka.
Niech żyje Jan i Lechoń, przyjaciel i poeta
Z Paryża i z New Yorku, a przede wszystkim z FRETA